نقش هنر در همدلی و امید آفرینی
The Role of Art in Inspiring Hope and Compassion
Beloved friends, however turbulent the times, we urge you not to be apprehensive or disheartened. ‘Abdu’l-Bahá counsels us all to rely on the bounties of God, and so to be “ever hopeful”, to be “firm” in our hope, and to be “the cause of hope to the despairing soul”. When the world’s horizons darken, hope becomes a scarce and precious resource—but one with which the community of the Greatest Name has been richly blessed because of its conviction about the future of humanity and because of what it has learned from its own experience. Multitudes yearn for the hope you can bring to their hearts.
The Universal House of Justice – Riḍván 2026
دوستان عزیز و محبوب، هرچند ایّام پرافتتان است و زمانه آشفته و متلاطم، امّا شما را بر آن میداریم که نهراسید و مأیوس نگردید. مثل اعلی، حضرت عبدالبهاء ما را نصیحت فرمودهاند که توکّل بر الطاف حقّ نماییم و ”در هر حال امیدوار“ باشیم و ”در هیچ حالتی نومید“ نگردیم و هر نفس مأیوس را چشمۀ امید شویم. در مقابله با افق تیره و تار عالم، امیدواری سرمایهای است کمیاب و گرانبها امّا سرمایهای که جامعۀ اسم اعظم بر مبنای اعتقاد راسخ به آیندۀ نوع انسان و نیز به واسطۀ آنچه از تجربۀ خود آموخته است، از آن سرشار و بهرهمند است. بیشمارند نفوسی که طالب و مشتاق طلیعۀ امیداند، نوری که شما قادرید به قلوبشان بیفشانید.
ترجمهای از پیام بیت العدل اعظم خطاب به بهائیان جهان
رضوان ۲۰۲۶ میلادی
In a world often marked by uncertainty and division, hope is one of humanity’s most precious resources. As the Universal House of Justice reminds us, when “the world’s horizons darken, hope becomes a scarce and precious resource.” The arts possess a unique power to nurture that hope—awakening the imagination, touching hearts, revealing beauty, and inspiring confidence in humanity’s capacity to envision a better future by building vibrant communities.
This conference will explore how music, literature, poetry, visual arts, theatre, film, dance, and other creative expressions can reflect spiritual truths, strengthen resilience, foster unity, and awaken confidence in humanity’s collective future. Through presentations, performances, and conversations, participants will consider how artists and all those who value the arts can become, in the words of ‘Abdu’l-Bahá, “the cause of hope to the despairing soul”.
در جهانی که بیش از پیش با دگرگونی، آشفتگی و گسستهای اجتماعی روبه روست، امید از گران بهاترین سرمایههای انسان به شمار میآید. بیتالعدل اعظم میفرماید: «در مقابله با افق تیره و تار عالم، امیدواری سرمایهای است کمیاب و گران بها.» هنر، به گونهای یگانه، توان آن را دارد که این امید را در دلها زنده نگاه دارد؛ نیروی تخیل را برانگیزد، جان انسان را متأثر سازد، جلوههای زیباٰيی را آشکار کند و اعتماد به توانایی نوع بشر را برای ساختن آیندهای بهتر و پرورش جوامعی پویا و شکوفا استحکام بخشد.
کنفرانس امسال بر آن است تا به بررسی این حقیقت بپردازد که چگونه موسیقی، ادبیات، شعر، هنرهای تجسمی، تئاتر، سینما، رقص و دیگر جلوههای آفرینش هنری میتوانند بازتاب دهنده حقایق روحانی باشند، پایداری و استقامت را تقویت کنند، همدلی و یگانگی را گسترش دهند و امید و اطمینان به آینده مشترک بشریت را در دلها بیدار سازند. شرکت کنندگان، از رهگذر سخنرانیها، اجراهای هنری و گفت وگوهای جمعی، خواهند اندیشید که هنرمندان و همه آنان که هنر را ارج مینهند، چگونه میتوانند به تعبیر حضرت عبدالبهاء، «در هر حال امیدوار» گردند.